Olejek rycynowy

Olejek rycynowy występujący pod nazwą oleju rącznikowego (nazywany także dłonią Chrystusa – Palmae Christi) jest specyficzną odmianą rośliny, która może osiągać nawet 13 metrów wysokości. Jej naturalnym środowiskiem jest wschodnia i północna Afryka oraz Sardynia. Pod kątem kształtów przypomina ona liście kasztanowca, jednak w porównaniu do nich cechują się one większymi gabarytami. Nasz klimat nie jest zbytnio przystosowany do uprawy tej rośliny, dlatego też rącznik pospolity uprawia się dla celów dekoracyjnych.

Olejek rycynowy (łac. Oleum Ricini) pozyskuje się z rącznika pospolitego (inna nazwa to rycynus lub kleszczowina pospolita), który jest rośliną jednoroczną w naszym klimacie (wieloletnią w swoim naturalnym środowisku), a reprezentuje ona rodzinę roślin wilczomleczowatych.

Z wyglądu kleszczowina pospolita przypomina nieco kleszcza, stąd jej nazwa w polskim środowisku.

Właściwości fizyczne, chemiczne rącznika pospolitego

Jest to roślina posiadająca liczne substancje toksyczne, które znajdują się praktycznie w każdej części rośliny. Istotnym elementem jest oczywiście rycyna, a największą jej ilość znaleźć można w nasionach rącznika pospolitego. Po wyciśnięciu rycyny z nasion pozyskany w ten sposób olejek rycynowy jest poddawany procesowi gotowania z wodą, co powoduje rozłożenie substancji toksycznych występujących w roślinie.

Dzięki odpowiedniemu kształtowi i atrakcyjnemu wyglądowi nasiona rącznika pospolitego są często wykorzystywane również jako ozdoba. Szczególnie popularne są wykonywane z nich naszyjniki, jednak należy pamiętać o silnych właściwościach toksycznych rącznika pospolitego.

Sam olejek rycynowy zawiera toksyczną substancję o nazwie toksoalbuminy (inaczej rycyny).

Silna toksyczność rośliny sprawia, że jest to dobry sposób na walkę z uciążliwymi insektami. Niebezpieczeństwo posiadania rącznika pospolitego (ryzyko samozatrucia) sprawia, że nie jest to popularny okaz rośliny występujący w naszych domach. Ustalona śmiertelna dawka dla człowieka wynosi powyżej 0,2 g, co odpowiada zażyciu mniej więcej trzech nasion.

Olejek pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego jest cieczą bardzo gęstą barwy jasnożółtej, może również cechować się brakiem koloru. Ciecz ta nie posiada smaku oraz zapachu, przy kontakcie z powietrzem ulega procesowi gęstnienia, nie staje się jednak twarda.

Historia zastosowania olejku rycynowego

Zapisy historyczne mówią o odległych czasach, kiedy to stosowano olejek rycynowy. Już mniej więcej 4000 lat temu stosowano go w Egipcie do smarowania kamieni jako usprawnienie przy ich transporcie. Zapiski na papirusach informują również o tym, że olejek rycynowy był i w tamtych czasach używany w medycynie, który był stosowany przy porodach i do usuwania łożysk. Do obiegu medycznego olejek rycynowy został włączony oficjalnie w XVIII w.

Olejek rycynowy w XIX w. podawano kobietom w ciąży tuż przed porodem, jak również przy chorobach pasożytniczych oraz osobom poddawanym operacjom z ingerencją w jamę brzuszną. Jest to możliwe dzięki silnym właściwościom dezynfekującym i oczyszczającym, olejek rycynowy poprawia również perystaltykę jelit.

Silne właściwości trujące rycyny powodowały również jej wykorzystywanie niekoniecznie w przyjaznych celach. Znanych jest wiele przypadków otrucia tym związkiem.

Olejek rycynowy dzięki swoim znakomitym właściwościom regeneracyjnym i leczniczym wzmacnia włosy oraz pielęgnuje paznokcie, co jest niezwykle istotnym aspektem zwłaszcza dla kobiet. Oczywiście przed jego zastosowaniem należy olejek podgrzać. Wcześniej stosowano go również jako środek przeczyszczający przy zatruciach pokarmowych oraz zaparciach.

Powiązane słowa kluczowe:

  • olejek rycynowy
  • olej rycynowy
  • yhs-002
  • olejekrycynowy info
  • olejek rycynowy zastosowanie
  • Olej Rycynowy Zastosowanie
  • olej rycynowy zastosowanie lecznicze
  • olejek rycynowy właściwości
  • olejek rycynowy wlasciwosci
  • olej rycynowy wlasciwosci lecznicze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>